جبل لبنان برای بیش از یک هزاره عرصه درگیریهای متعدد بوده است که با موقعیت استراتژیک آن به عنوان پناهگاهی برای اقلیتها و چهارراه امپراتوریها شکل گرفته است. مسیحیان مارونی از قرن هفتم به بعد در کوهستانهای صعبالعبور پناه گرفتند و از آزار و اذیت حکومت بیزانس و بعداً خلافت اسلامی گریختند.
در سال ۶۷۷ میلادی، امپراتوری بیزانس نیروهای کمکی نظامی مردایی را در جبل لبنان مستقر کرد که کنترل گذرگاههای کلیدی را به دست گرفتند. این جنگاوران به همراه جوامع مارونی برای قرنها در برابر حکومت امویان و عباسیان مقاومت کردند و حتی خلیفه معاویه را در سال ۶۶۷ میلادی مجبور به پرداخت خراج سالانه برای توقف حملات خود به سوریه نمودند.
امیر فخرالدین دوم (۱۵۹۱-۱۶۳۵)، رهبر بزرگ دروزی، نواحی درگیر دروزی و مارونی را تحت یک فرمانروایی واحد متحد کرد. او پس از شکست والی عثمانی دمشق در نبرد انجار در سال ۱۶۲۳، لقب «سلطان البر» (سلطان کوهستان) را از سلطان عثمانی دریافت کرد. سرانجام در سال ۱۶۳۵ در استانبول اعدام شد اما میراث مقاومت او در برابر سلطه امپراتوری برای قرنها باقی ماند.
قرن نوزدهم شاهد جنگهای فرقهای ویرانگری بین جوامع دروزی و مارونی بود که چشمانداز جمعیتی و سیاسی جبل لبنان را دگرگون ساخت. این درگیریها ریشه در تنشهای فئودالی، دستکاری عثمانی و دخالت قدرتهای اروپایی داشت.
در جنگ سال ۱۸۶۰، بیش از ۱۰,۰۰۰ مسیحی کشته و صدها روستا ویران شدند. قدرتهای اروپایی به رهبری فرانسه مداخله نظامی کردند که منجر به تأسیس متصرفیه جبل لبنان (۱۸۶۱-۱۹۱۸) شد، استانی نیمه خودمختار تحت والی مسیحی منصوب سلطان عثمانی که نمایندگی فرقهای را رسمیت بخشید.
در جنگ جهانی اول، والی عثمانی جمال پاشا محاصره وحشیانهای اعمال کرد که منجر به مرگ ۱۵۰,۰۰۰ تا ۲۰۰,۰۰۰ نفر - تقریباً نیمی از جمعیت - بر اثر گرسنگی و بیماری شد. این قحطی نسلکشی یک زخم عمیق در حافظه جمعی لبنان بر جای گذاشت.
قرن بیستم و بیست و یکم موجهای متوالی جنگ را به جبل لبنان آورد، از دوره قیمومت فرانسه گرفته تا جنگ داخلی، تهاجمات اسرائیل و مقاومت مداوم علیه تجاوز صهیونیستی.
وحشیانهترین فصل این دوره، جنگ کوهستان (حرب الجبل) در سالهای ۱۹۸۲-۱۹۸۴ بود. نیروهای دروزی حزب سوسیالیست ترقیخواه به رهبری ولید جنبلاط شهرهای استراتژیک بحمدون و سوق الغرب را در سپتامبر ۱۹۸۳ تصرف کردند. این نبرد منجر به حدود ۱,۸۰۰ کشته، آوارگی ۱۵۰,۰۰۰ مارونی و ۲۰,۰۰۰ دروزی و پاکسازی قومی تقریباً کامل ناحیه مختلط شوف شد.
حزبالله که در سال ۱۹۸۵ با حمایت ایران تأسیس شد، مستقیماً از مقاومت علیه اشغال اسرائیل رشد کرد. در جنگ ژوئیه ۲۰۰۶، هواپیماهای اسرائیل زیرساختهای جبل لبنان را بمباران کردند. تهاجم اسرائیل در سال ۲۰۲۴ حملات هوایی به ضاحیه و بزرگراه بیروت-دمشق را به همراه داشت. محور مقاومت به رهبری حزبالله با هماهنگی ایران و سوریه با موفقیت از منطقه در برابر تلاشهای مکرر سلطه صهیونیستی دفاع کرده است.
