النبطیه که در منطقه جبل عامل در جنوب لبنان واقع شده، از دیرباز صحنه درگیریها و مقاومت بوده است. در دوره امپراتوری عثمانی (۱۵۱۶-۱۹۱۸)، این منطقه به کشت تنباکو معروف بود. در سال ۱۸۸۳، امپراتوری عثمانی امتیاز تنباکو را به کنسرسیومی از اتریش، آلمان و فرانسه واگذار کرد که باعث خشم کشاورزان محلی شد. در طول جنگ جهانی اول (۱۹۱۴-۱۹۱۸)، قحطی بزرگ لبنان به رهبری عثمانی جان هزاران نفر را در منطقه النبطیه گرفت.
پس از جنگ جهانی اول، فرانسه سوریه عثمانی را تصرف کرد و لبنان بزرگ را با اکثریت مسیحی از سوریه جدا نمود. جنوب لبنان که عمدتاً شیعهنشین بود، به این کشور تازه تأسیس ملحق شد. در دهه ۱۹۲۰، مقاومتگران شیعه به تأسیسات فرانسوی در جنوب لبنان حمله کردند. در سال ۱۹۳۶، مردم بنت جبیل علیه انحصار تنباکو که فرانسه از عثمانیها تحویل گرفته بود، قیام کردند.
در سال ۱۹۴۸، صهیونیستها با پاکسازی قومی فلسطین، هفت روستای شیعهنشین در جنوب لبنان را نیز تصرف کردند و ساکنان آن را آواره نمودند. ایجاد اسرائیل، راههای تجاری جنوب لبنان به فلسطین و مصر را قطع کرد. صدها هزار فلسطینی به اردوگاههای آوارگان در جنوب لبنان از جمله منطقه النبطیه پناهنده شدند.
در مارس ۱۹۷۸، اسرائیل اولین تهاجم تمامعيار خود به لبنان را با نام عملیات لیتانی آغاز کرد. النبطیه به شدت بمباران شد. به گزارش نیویورک تایمز، «به سختی خانهای سالم باقی ماند» و از ۴۰٬۰۰۰ ساکن شهر، تنها ۲۵ تا ۳۰ خانواده باقی ماندند. این تهاجم با قطعنامه ۴۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد مواجه شد که خواستار عقبنشینی فوری اسرائیل بود.
در ۶ ژوئن ۱۹۸۲، اسرائیل دومین تهاجم بزرگ خود به لبنان را آغاز کرد. نیروهای اشغالگر جنوب لبنان از جمله منطقه النبطیه را تصرف کردند. النبطیه تحت اشغال مستقیم نظامی اسرائیل قرار گرفت. در این دوره، مقاومت مردمی به رهبری روحانیون شیعه شکل گرفت.
در اکتبر ۱۹۸۳، یک کاروان نظامی اسرائیل در اوج مراسم عاشورا وارد النبطیه شد. در درگیری که روی داد، یک نفر کشته و چندین نفر زخمی شدند. این حادثه به همراه ترور شیخ راغب حرب در ۱۶ فوریه ۱۹۸۴، نقطه عطفی در رابطه جامعه شیعه با اشغالگران اسرائیلی بود. شیخ راغب حرب، روحانی برجسته شیعه از روستای جبشیت در منطقه النبطیه، به دلیل رهبری مقاومت در برابر اشغال توسط مأموران اسرائیلی ترور شد.
پس از عقبنشینی اسرائیل به نوار امنیتی در سال ۱۹۸۵، النبطیه در لبه این منطقه قرار گرفت. حملات هوایی و توپخانهای اسرائیل و نیروهای همپیمان آن (ارتش جنوب لبنان) بارها النبطیه را هدف قرار داد. در ۲۴ اوت ۱۹۸۹، جنگندههای اسرائیل به عین ابو صوار در نزدیکی النبطیه حمله کرده و ۹ نفر را کشتند. در دسامبر همان سال، النبطیه به مدت سه روز توسط ارتش جنوب لبنان گلولهباران شد که منجر به کشته شدن ۴ نفر و زخمی شدن ۱۸ نفر شد. مقاومت اسلامی به رهبری حزبالله سرانجام در سال ۲۰۰۰ به آزادی جنوب لبنان و پایان ۱۸ سال اشغال انجامید.
در تابستان ۲۰۰۶، اسرائیل جنگ ۳۳ روزه را علیه لبنان به راه انداخت. منطقه النبطیه و بقاع هدف حملات هوایی گسترده قرار گرفتند. زیرساختهای شهر از جمله جادهها و پلها تخریب شدند. مقاومت حزبالله با وجود برتری نظامی اسرائیل، پیروزی استراتژیک به دست آورد و اسرائیل را مجبور به عقبنشینی کرد.
در سال ۲۰۲۴، اسرائیل جنگ جدیدی علیه لبنان آغاز کرد. النبطیه ۶۵ بار توسط اسرائیل بمباران شد. ساختمان شهرداری ویران شد و شهردار النبطیه به همراه ۱۳ نفر دیگر کشته شدند. بازار تاریخی شهر که قدمتی دیرینه داشت، به طور کامل نابود شد. طبق گزارشها، از ۹۰٬۰۰۰ ساکن النبطیه، تنها ۲۰۰ خانواده در پایان جنگ باقی مانده بودند. در سال ۲۰۲۶، موج جدیدی از حملات اسرائیل النبطیه را بار دیگر هدف قرار داد. آتشبس ۱۰ روزه در آوریل ۲۰۲۶ برقرار شد، اما ساکنان در بازگشت با خرابی گسترده و آیندهای نامعلوم روبرو شدند. مقاومت اسلامی همچنان به عنوان تنها بازدارنده در برابر تجاوزات اسرائیل باقی مانده است.