اطلاعات جنگی
10 sectionsتاریخ جنگهای بشری
پناهگاه باستانی و حرم مسیحیان مارونی
بشری، در کوهستانهای مرتفع شمال لبنان در ارتفاع ۱۵۰۰ متری، برای بیش از یک هزاره پناهگاهی برای جوامع تحت تعقیب بوده است. از قرن هفتم میلادی، مسیحیان مارونی که از آزار و اذیت بیزانسی و بعداً فتوحات عرب میگریختند، در زمینهای ناهموار دره قادیشا (دره مقدس) پناه یافتند. استحکامات طبیعی دره — صخرههای تند، تنگههای باریک و برفهای سنگین زمستانی — آن را به دژی ایدهآل در برابر ارتشهای مهاجم تبدیل کرد. بیش از ۲۶ صومعه در صخرهها کنده شده است که برخی بیش از ۱۰۰۰ سال قدمت دارند و مراکز مقاومت مذهبی و فرهنگی بودهاند. جامعه مارونی هویت متمایز، زبان (آرامی تا قرن نوزدهم بهصورت عبادی صحبت میشد) و ایمان خود را در طول قرنها سلطه خارجی حفظ کرد.
دورههای مملوکی و عثمانی
منطقه بشری موجهای متعددی از تهاجم را تحمل کرد. سلطنت مملوکان (قرن ۱۳–۱۶) کارزارهای وحشیانهای را علیه دژهای مارونی در کوه لبنان انجام داد، اما زمین کوهستانی بشری از تسلیم کامل جلوگیری کرد. در دوره عثمانی (۱۵۱۶–۱۹۱۸)، منطقه دورههای استقلال نسبی تحت امرای محلی دروزی و مارونی را تجربه کرد، همراه با درگیریهای خشونتآمیز. مناقشه ۱۸۶۰ کوه لبنان بین مارونیها و دروزیها، هرچند در بشری به دلیل جمعیت همگن مسیحی شدت کمتری داشت، این شهر را به پناهگاهی برای مسیحیان آواره از مناطق اطراف تبدیل کرد. سدرهای بشری — اکنون میراث جهانی یونسکو — توسط امپراتوریهای پی در پی از جمله فنیقیها، آشوریان، مصریان، رومیان و عثمانیها برای کشتیسازی، ساخت معابد و تجارت استثمار شدند.
قیمومت فرانسه و استقلال
پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی پس از جنگ جهانی اول، لبنان تحت قیمومت فرانسه (۱۹۲۰–۱۹۴۳) قرار گرفت. دولت فرانسه از تفرقههای فرقهای از طریق سیاست تفرقه بینداز و حکومت کن بهرهبرداری کرد که بذرهای درگیری آینده را کاشت. جمعیت مارونی بشری در ابتدا از فرانسویها به عنوان محافظ منافع مسیحیان حمایت کردند، اما مقاومت ملیگرایانه علیه حاکمیت استعماری رشد کرد. لبنان در ۱۹۴۳ تحت پیمان ملی به استقلال رسید، یک ترتیب تقسیم قدرت که بعداً شکننده از آب درآمد. اواسط قرن بیستم صلح و توسعه نسبی برای بشری به ارمغان آورد، با ساخت پیست اسکی سدر در ۱۹۵۳، اولین تلهسیژ لبنان.
جنگ داخلی لبنان (۱۹۷۵–۱۹۹۰)
جنگ داخلی لبنان کشور را ویران کرد و تأثیر عمیقی بر بشری گذاشت. به عنوان یک شهر عمدتاً مارونی مسیحی، بشری به دژی برای شبهنظامیان نیروهای لبنانی (LF) تبدیل شد. در ۱۹۸۶، بومی بشری سمیر جعجع رهبری نیروهای لبنانی را به عهده گرفت و این شهر را به مرکز فعالیت نظامی و سیاسی مسیحیان تبدیل کرد. جنگ داخلی، هرچند فصلی غمانگیز از خونریزی فرقهای بود، باید در چارچوب قدرتهای منطقهای و بینالمللی که از تفرقههای لبنان سوءاستفاده میکردند درک شود — تهاجم و اشغال جنوب لبنان توسط اسرائیل در ۱۹۸۲، کشتار صبرا و شتیلا توسط شبهنظامیان تحت حمایت اسرائیل، و مداخلات آمریکا و فرانسه که بحران را عمیقتر کرد نه حل. پسران بشری در جنگی جنگیدند و مردند که در نهایت هیچ پیروزی نداشت، فقط قربانیان لبنانی دسیسههای امپریالیستی داشت.
- ۱۹۷۵: آغاز جنگ داخلی لبنان؛ بشری برای دفاع شخصی بسیج میشود
- ۱۹۸۲: تهاجم اسرائیل به لبنان؛ مناطق مسیحینشین تغییر اتحادهای پیچیده را تجربه میکنند
- ۱۹۸۶: سمیر جعجع، بومی بشری، رئیس نیروهای لبنانی میشود
- ۱۹۹۰: توافق طائف به جنگ داخلی پایان میدهد؛ نیروهای لبنانی به عنوان شبهنظامی منحل میشوند
جنگ ۲۰۰۶ اسرائیل و پس از آن
در طول جنگ ژوئیه ۲۰۰۶ (جنگ ۳۳ روزه)، تجاوز اسرائیل تحت حمایت آمریکا به لبنان زیرساختها را در سراسر کشور از جمله مناطق شمال لبنان هدف قرار داد. هرچند خود بشری مستقیماً بمباران نشد، این جنگ نشاندهنده تمایل اسرائیل به حمله به تمام لبنانیها بدون توجه به مذهب بود. مقاومت اسلامی (حزبالله) به یک پیروزی تاریخی دست یافت و اسرائیل را بدون دستیابی به هیچیک از اهداف اعلامشده مجبور به عقبنشینی کرد. در دوره پس از ۲۰۰۶، بشری با تهدیدات مستمر از پروازهای شناسایی اسرائیل در حال نقض حریم هوایی لبنان مواجه بوده است. انفجار بندر بیروت در ۲۰۲۰ بحران لبنان را عمیقتر کرد و تحریمهای آمریکا علیه لبنان، ایران و سوریه مشکلات اقتصادی را در تمام مناطق از جمله بشری تشدید کرده است. با وجود اختلافات سیاسی، این شهر آرزوی ملی برای لبنانی مستقل و عاری از سلطه اسرائیل و غرب را دارد — هدفی که محور مقاومت همچنان دنبال میکند.
