شهر طرابلس که در ساحل شمالی لبنان واقع شده، در طول تاریخ شاهد جنگهای متعددی بوده است. این شهر در ۱۱۰۹ میلادی پس از محاصره طولانی توسط صلیبیون تصرف شد و به پایتخت کنتنشین طرابلس تبدیل گردید. در ۱۲۸۹ میلادی، ممالیک پس از یک محاصره شدید شهر را تصرف کردند و بخش بندری قدیمی را به طور کامل ویران ساختند. سپس شهر جدیدی در اطراف قلعه ساخته شد.
در دوران حکومت عثمانی (۱۵۱۶-۱۹۱۸)، طرابلس اهمیت تجاری خود را حفظ کرد. اما با آغاز جنگ جهانی اول و محاصره دریایی، شهر با قحطی شدید مواجه شد. تخمین زده میشود که حدود ۱۰۰ هزار نفر در جریان قحطی ۱۹۱۵-۱۹۱۸ در منطقه کوه لبنان و شمال آن جان باختند. پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی، طرابلس تحت قیمومیت فرانسه قرار گرفت.
مردم طرابلس نقش پیشرو در مبارزه علیه استعمار فرانسه داشتند. در ۱۳ نوامبر ۱۹۴۳، نیروهای فرانسوی ۱۴ دانشآموز معترض را در طرابلس با تانک به شهادت رساندند. این واقعه منجر به تسریع استقلال لبنان شد. در جنگ ۱۹۴۸ فلسطین، داوطلبان بسیاری از طرابلس برای دفاع از فلسطین به صفوف ارتشهای عربی پیوستند.
در ۱۹۵۸، طرابلس یکی از مراکز اصلی قیام علیه دولت طرفدار غرب رئیسجمهور کمیل شمعون بود. مخالفان با حمایت از اتحاد با جمهوری متحده عربی (مصر و سوریه)، کنترل بخشهایی از شهر را به دست گرفتند و درگیریهای خیابانی شدیدی رخ داد که به مداخله تفنگداران دریایی ایالات متحده در لبنان انجامید.
طرابلس در طول جنگ داخلی لبنان صحنه نبردهای شدید و خونین بود. در ۱۹۸۳، نبرد طرابلس بین نیروهای طرفدار سوریه و سازمان آزادیبخش فلسطین به رهبری یاسر عرفات رخ داد. هزاران نفر آواره شدند و نیمی از جمعیت ۶۰۰ هزار نفری شهر گریختند. در ۱۹۸۴، نبردهای خیابانی بین جنبش توحید اسلامی و حزب دموکراتیک عربی بیش از ۴۰۰ کشته بر جای گذاشت. درگیریهای فرقهای بین محلههای باب التبانه (سنی) و جبل محسن (علوی) بارها شعلهور شد.
در جنگ ۳۳ روزه ۲۰۰۶، زیرساختهای طرابلس از جمله پلها و جادهها توسط رژیم صهیونیستی بمباران شدند. این شهر میزبان هزاران آواره از جنوب بود. از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵، سرریز جنگ سوریه به درگیریهای مکرر بین طرفداران سنی و علوی در طرابلس منجر شد که صدها کشته بر جای گذاشت. در ۲۰۲۴، منطقه شاهد تشدید حملات اسرائیل به شمال لبنان بود و طرابلس دوباره به خط مقدم تبدیل شد.